Sabah uyandığımda kendime dedim ki bundan sonrasında kırmızı bisiklet ve uçan balonların hayalini kurmaya başlayabilirsin. Düşünsene bide sınırsız uçan balon! J Çok iyiyim çok.
Şimdi hemen hem de ücretsiz sınırız uçan balon istiyorum! Dırım dırım dırım ooo la la la laaaaa… O.o
Değişik bir hafta sonunun ardından yorgun ama iyi durumlar içinde haftaya başladım ve her Pazartesi yaşadığım sendromum bugün beni yoklamadı. Buna ne diyorlar bilmiyorum ama ben iyi hissediyorum.
Artık taran kediler korkutmuyor beni belki de tanrılar istiyor? Olamaz mı? Olsun olsun :)
Bu günü bir yerlere yazmalıydım!
İki gündür tek yaptığım şeyin sadece çalışmak ve uyumak olduğunu fark ettim. Çok sewdiğim şey olan TV bile izlemedim. Çoktandır gazete de okumuyorum zaten. Bu akşam eve gidip yine ve daha çok uyuma isteğim ise cabası. Uyumam gerek büyümedikçe…
Bir gün boyunca bileğimde bağlı uçan balon ile yemek yedim, yolda yürüdüm, sinemaya girdim film izledim, metrobüse bindim. Bileğimde bağlı uçan balonla beni görenler gerizekalı olduğumu düşünüp metrobüste bana yer vermişlerdi. Oysa ki ben o gün yüce mutluydum. Sonra o uçan balon benim tavanımda salınırken uyudum. Gözlerimi açıp arada orada mı hala havada mı diye baktım ona. :) Her güzel şey gibi oda 2 gün sonra sönüp yatağımın üzerine teslim etmişti kendini. Ama olsun o gün ve ardından gelen 2 gün ben çok mutluydum.
Bir demet uçan balonum olmadığı sürece ben sadece mutluyum. Çok mutlu değil…
Ha birde o uçan balonu alanı da çok özledim.
Bu saatte neden ablalar sen eve geldin mi diye mesaj atar? Benim ablam atar. O dünyadaki tek kalmış saf insan :) Bazen o kadar saf oluyor ki karnıma ağrılar girinceye kadar gülüyorum. Birde neden gülüyorsun bana da anlat beraber gülelim diyor :) Onu çok sewiyorum. Hayatta kardeşin varsa 1-0 öndesin. Abla çok başka ama…
Bi kere hiç çekinmeden sesini yükseltebildiğin, asla sana kırılmayacağını bildiğin bir varlık. Biz kardeşiz olurmu hiç öyle şey der ve af dilemene bile izin vermez :)
Bu gece onun için yazayım istedim. Ablaların şahı @kaderaksungur seni yüce sewiyorum!!!
Dün işten eve döndükten sonra olanlar aklıma geliyor da. Gardropum ablam evlendiğinden bu yana ablamın odasında duruyordu. Düşünün ki ablamın 3 yaşında bir oğlu bile var. Yaklaşık 7 senelik evli kendisi. Yani 7 senedir hem kendi odamı hem de ablamın odasını işgal edişim annemde nasıl bir sinir harbi yarattıysa eve döndüğümde gardropu kendi odamda buldum. Hem de içindekiler kalem gibi dizilmiş. O.o
Annem 2 oda dağınıklığından sıkılmış olacak ki ben evde yokken bu işi halletmiş. Kendisinin herkül yutmuş olduğundan şüphelenerek sordum. –Anne kendi başına o gardropu bi odadan bi odaya nasıl taşıdın? +Ben sinirden ne yaptığımı biliyormuyum allah aşkına!!! Haklı kadın 7 senenin siniri çekeleye çekeleye sokmuş odama dolabı :)
Odam az sıkışık oldu ama artık sabahın kör vakti olan saat 6 da bi odadan bi odaya koşmak zorunda koşarken de düşmek zorunda kalmıyorum. Bi tek annem olsun bana bişey olmaz kiiiii :)
Ha birde odamın camından yatağımın örtüsünü silkelerken yatak çorabımın teki camdan aşağı düştü. Ayrı kalmalarına gönlüm razı olmadığından diğer eşini de ben aşağıya attım. Annem benlen konuşmuyor o saniye itibariyle. Yerim! :)
Bu sabah tırnaklarımın uçlarından kalkan ojelerime bakarken tüm hafta boyunca kendimi nasıl hırpaladığımı düşündüm. Nasıl hırpalamışsam silip yenilerini sürmek bile aklıma gelmemiş. 1 hafta boyunca aynı oje ile gezdiğim için kocaman ayıplıyorum kendimi. Düne oranla hafta sonuna beni yaklaştıran Perşembe gününe minnet doluyum ve bugün enerjim yerinde :)
Hafta sonu sevdiğim arkadaşımın düğününe gidecek olmam ve uzun zamandır görmediğim karşı ofisteki arkadaşlarımı görecek olmamda sakilce beni heyecanlandırıyor. Noğluyo lan bugün bana O.o
Uçan balonlarım geldi yine! La la la la laaa dırım dırım dırım dırım…
Sessizliğimin içine çığlıkları ile sızan insanları sewmiyorum. Bünyeye zarar bir huzursuzluk veriyorlar insana. Bu sabah yine pazartesi sendromum tuttu. Her tatil sonrası aynı terane. Hafta tatilim 2 gün değil de 5 gün olsaydı da bana az gelecekti. İnsanoğlunun nankörlüğüne örnek olarak okutulabilirim liselerde.(ama sadece liselerde) Bu hafta bitse diyorum her hafta ama yenisi başlıyor. Zaman böyle geçiyor işte. Yorgunum bugün, kelimelerimde yorgun… Ha birde karnım ağrıyor!
Bu duruma sewinmeli mi üzülmeli mi bilemedim. Ama olaya ülkemizdeki cinsel açlığı ciddi boyutlarda olan adamları düşündüğümde uygulamanın başarılı olacağını düşünüyorum. Bu uygulamanın amacının ne olduğu açıkça ortada olmasına rağmen.
Binmeyelim tepki gösterelim ki kaldırılsın gibi bir yola kimsenin de gireceğini sanmıyorum. Toplu taşımayı ciddi anlamda kullanan bir çok bayanın mecburen bunu tercih edeceğinden eminim. Yoksa taciz kaçınılmaz…
http://www.hurriyet.com.tr/gundem/19965201.asp
Daha neler göreceğiz acaba…
İçimde oluşan bir çukur var. Fazlaca derin hemde…
Yüzünü ezber yaptığım , sandığım gibi mutlu mu?
İnsanın unutmaya bahanesi olmalı.
Şimdi bahanem olur musun?
